กราบสวัสดีครับคุณแม่เกษร สุทธจิต จันทร์ประภาพ..และพี่น้องชาวแสงทิพย์อริยธรรมทุกๆท่าน
                ลูกขอเล่าประสบการณ์ หลังจากที่ลูกได้รู้จักคุณแม่เกสรฯ ลูกก็ได้รู้จักกับแสงทิพย์อริยะธรรมฯ ที่องค์สมเด็จพระวิสุทธิพุทธรังสีบรมธรรมบิดาผู้เป็นใหญ่สูงสุดบนพระนิพพาน ได้ประทานให้โลกมนุษย์ โดยให้คุณแม่ฯเป็นผู้ทำหน้าที่เผยแพร่และเป็นผู้นำแสงสว่างของจิตมาสู่มวลมนุษย์และสรรพสัตว์ทั้ง 3 โลก  ลูกเองรู้สึกปราบปลื้มเป็นที่สุดที่ได้รู้จัก และพบคุณแม่ฯและได้ทราบว่ามีอภิญญาใหญ่เกิดขึ้นแล้ว  โดยองค์สมเด็จพระวิสุทธิพุทธรังสีบรมธรรมบิดา ทรงมีพระมหาเมตตาประทานอภิญญาใหญ่นี้
                หลังจากที่ลูกได้รับแสงทิพย์แล้วชีวิตลูกเปลี่ยนไปทันที  เพราะจิตใจที่ใสสะอาด มีพระรัตนตรัยตลอดเวลา  จะคิด พูด ทำ พระท่านคุมกาย วา จา ใจ ตลอดเวลา   เมื่อได้รับแสงทิพย์แล้วหน้าที่ต่อไปคือ การเผยแพร่ให้ทุกคนได้รู้จักพระบรมธรรมบิดาฯ ว่าท่านคือใคร และแสงทิพย์ฯคืออะไร พร้อมกับการแผ่เมตตาไปกับพระพลังบุญบารมีพระบรมธรรมบิดา,พระพุทธเจ้า และพระอรหันต์เจ้าทุกๆพระองค์ ไปทั้ง 3 โลก อันได้แก่ นรกโลก เทวโลก และ มนุษย์โลก  ให้ทุกท่านได้หลุดพ้นภัยพิบัติเวียนว่ายตายเกิด(นั่นก็คือการกลับพระนิพพานนั่นเอง)
                แสงทิพย์นิพพานทำให้ชีวิตลูกเปลี่ยนไป คือมีจุดมุ่งหมายปลายทางของชีวิตแล้ว คือพระนิพพาน ตายเมื่อไรลูกขอติดตามพระบรมศาสดา กลับพระนิพพานทันที 
                ลูกเป็นคนนึงที่พอจะมีบุญวาสนา ได้พบกับคุณแม่เกษรฯ ซึ่งนอกจากท่านจะได้บอกแนวทางปฏิบัติง่ายๆของอภิญญาใหญ่แสงทิพย์ฯแล้ว  ธรรมะต่างๆท่านได้มอบให้พวกเราลูกศิษย์ลูกหาตลอดเวลา ไม่ว่าหลับ(ฝัน)หรือตื่น(ธรรมะจากท่านทั้งคำพูด และจากการแชททาง e mail) แม้ตามหลับท่านก็ได้มาให้พระธรรมคำสอนต่างๆ ทั้งแนะนำ ตักเตือน ซึ่งท่านก็บอกกับลูกว่าเป็นมโนยิทธิทางฝัน  ซึ่งมีเรื่องราวความฝันต่างๆมากมายที่ท่านคุณแม่อยากให้ลูกเขียนให้ท่านผู้มีบุญสัมพันธ์กันได้มาอ่านพบ  ได้รับรู้ถึงมโนฯทางฝันว่าเป็นอย่างไรบ้าง
                1 ลูกฝันว่าอยู่กลางป่า ได้อยู่กับคุณแม่ฯและพวกเราลูกศิษย์อีก 4 คน ตัวลูกเองเป็น 5 คน   ทั้ง 5 คน มีหน้าที่ในการเฝ้าบ่อน้ำ  ซึ่งน้ำในบ่อแต่ละแห่งนั้น มีน้อยมาก....ซึ่งขนาดเส้นฝ่าศุนย์กลางของบ่อน้ำไม่ถึง 1 ฟุต  และลูกสงสัยว่าทำไมคุณแม่ฯถึงให้พวกเราเฝ้าไว้(น้ำมีน้อยนิดเดียวเอง)  อยู่ๆไม่นานก็มีชาวบ้านมาร้องทุกข์ว่า  ให้ปล่อยน้ำในบ่อนี้ให้พวกเขาเถิด พวกเขากำลังจะตายอยู่แล้ว ไม่มีน้ำกินน้ำใช้เลย  คุณแม่ท่านได้ตอบชาวบ้านผู้นั้นไปว่า “ยังไม่ถึงเวลา”  ลูกก็สงสัยว่าเวลาอะไรหนอ....  แล้วน้ำเพียงแค่นี้จะช่วยผู้คนเหล่านั้นได้อย่างไร(สงสัยจริงๆคับ)  อยู่ๆสักพักคุณแม่ก็บอกว่า “ถึงเวลาแล้วลูก ทุกคนปล่อยน้ำพร้อมกันลูก”  เพียงคุณแม่ฯท่านสั่งพวกเราทั้ง 5 เท่านั้น น้ำทั้ง 5 บ่อ มารวมตัวกันกลายเป็นลำธารขนาดใหญ่ ซึ่งน้ำไหลเชี่ยว และแรงมาก ลูกตกใจว่าเป็นไปได้อย่างไร...ในเมื่อน้ำมีเพียงน้อยนิด...
พอเช้าวันรุ่งขึ้น ลูกได้โทรศัพท์ไปเล่าให้คุณแท่ฯฟัง  ท่านได้เมตตาตอบว่า ....น้ำนั่น หมายถึงธรรมะแสงทิพย์ฯ และ ที่ท่านบอกว่ายังไม่ถึงเวลา ก็หมายถึงคน...เมื่อทุกคนได้รู้จักละรับแสงทิพย์แล้ว.....จะกลายเป็นพลังอันยิ่งใหญ่...เหมือนลำธารสายใหญ่นั่นเอง   ลูกได้รับฟังจากท่านแม่ฯลูกก็รู้สึกว่าฝันเป็นมงคลเสียจริงๆ และท่านก็ได้ให้แง่คิดอีกว่า ...ต่อจากนี้ไปหากลูกฝันอีก....ให้แปลความหมายเป็นธรรมะให้หมด
                2 ลูกฝันว่า ได้เห็นพระพุทธรูป 5 องค์ เป็นสีทองทั้งหมด แต่ละองค์มีจุดที่แตกต่างกันไปคนละแบบ องค์แรก บริเวณปากพระพุทธรูป เป็นทองใส องค์ที่ 2 หน้าฝากใส  องค์ที่ 3 – 5 จำไม่ค่อยได้ครับ ลูกต้องขออภัย  แต่ว่าจิตในขณะฝันรู้ว่าทั้ง 5 องค์แตกต่างกันทั้งหมด  ที่แปลกมากคือจิตบอกว่าพระพุทธรูปทั้ง 5 องค์ มาจากตัวลูกเอง  เช้าวันรุ่งขึ้นลูกได้โทรศัพท์ถามคุณแม่ฯอีกตามเคย ท่านก็ถามว่าลูกคิดยังไงให้อธิบายให้ท่านฟังด้วย  ลูกไม่รู้จะแปลความหมายอย่างไร.....ท่านบอกว่า.....พระพุทธรู 5 พระองค์นั้นหมายถึง พระพุทธเจ้า 5 พระองค์(ในภัทรกัปนี้) ที่ท่านได้อาราธนามาประทับยังจุดต่างๆในร่างกายของพวกเราทุกคน....และท่านยังบอกว่า....แม่โมทนากับลูกด้วยนะลูก  ลูกอยู่ในกระแสนิพพานแล้ว....ลูกได้รับฟังแล้วก็...รู้สึกสว่างไปด้วยคับ...ด้วยอานิสงค์บุญบารมีของคุณแม่ท่าน และได้มีปัญญามากขึ้นอีกด้วย
                3 ลูกฝันว่าอยู่กลางป่ากับมารดาของลูกคือ คุณแม่ประจวบ  ไชยา  จิตในขณะนั้น..รู้ว่าถึงเวลาแล้วที่เราจะได้กลับบ้านนิพพาน( คือตายจากคนนั่นเอง) ก็ได้สั่งเสียมารดาของลูกต่างๆนานา ว่าแม่ไม่ต้องห่วงผมนะ...ผมตายไป...พระฯจะมารับดวงจิตผมไปอยู่ที่พระนิพพาน  ทั้งร้องไห้ดีใจ และตื่นเต้นไปละคนกัน  รอบกายก็มีต้นไม้ขึ้นน้อยใหญ่  และที่เห็นเป็นอัศจรรย์คือ ใบไม้สัก 3-4 ใบ รวมตัวกันเป็น พระพุทธรูป  และต้นไม้ที่เล็กๆกว่า ก็รวมตัวกันเป็นบายสี เต็มบริเวณนั้น  ในขณะนั้นคิดว่า...พระฯท่านเมตตาเราจริงๆ  ก่อนที่จะตาย ท่านยังทำพุทธปาฏิหาริย์ให้เราเห็นอีก  ส่วนร่างกายก็รู้ว่ามันผุพังแล้ว ไม่มีความต้องการใดๆอีก และดีใจที่จะได้กลับบ้านนิพพานดังเดิม.....เช้าวันรุ่งขึ้นก็ได้เขียนจดหมาย e-mail ถึงคุณแม่ฯท่าน  ท่านก็ตอบว่า “แม่ดีใจด้วยลูก ที่ลูกตายก่อนแม่”  ในตอนนั้นรู้สึกว่า พระฯท่านเมตตาให้เราได้รู้ว่าเวลาตายมาถึงจะรู้สึกเช่นไร.....ลูกขอขอบพระทัยในพระมหาเมตตาจากพระองค์  ที่ท่านได้ให้ลูกได้รับรู้ถึงความรู้สึกนั้น(เป็นการซ้อมตาย)  ก่อนถึงเวลาจะนั้นมาถึงจริงๆ
                ลูกได้ฝันต่อเนื่องมาตลอดมากมายลูกไม่เคยลืม ด้วยพระเมตตาจากพระฯเบื้องบน  ไม่ว่าจะเป็นพระมหากรุณาธิคุณจากพระบิดา พระพุทธเจ้า พระอรหันต์ ครูบาอาจารย์ทั้งหลาย และคุณแม่เกษรฯ ที่ท่านได้สั่งสอนไม่ว่าจะทางจิต ทางฝัน หรือเป็นคำสอน(ทั้งตัวหนังสือและคำพูด) เป็นบุญบารมีของลูกที่ได้รับจากผู้มีพระคุณทั้งหมด ที่ออกพระนามไม่หมดทั้ง 3 โลก  ลูกได้รับธรรมะอันประเสริฐ ล้ำค่าไม่มีสิ่งใดเลยจะมาเปรียบเทียบได้ และไม่อาจกล่าวพระคุณได้หมด  ลูกจะขอทำงานเพีชื่อพระศาสนาอย่างเต็มกำลังความสามารถจนกว่าจะกลับบ้านพระนิพพาน
                สุดท้ายนี้หากลูกผิดพลาดประการใดด้วยการเขียนข้อความต่างๆที่ทุกท่านเห็นไม่เหมาะสมลูกก็ขอขมาต่อ พระบรมธรรมบิดาเจ้า พระรัตนตรัย คุณแม่ฯ และทุกๆท่านมา ณ ที่นี้ด้วย  และทุกสิ่งทุกอย่างที่ลูกบกพร่อง สมควรได้รับการแก้ไข ขอทุกท่านได้โปรดเมตตาบอกลูกด้วย
                                                                                                ...............................ลูกเล็ก ปริญญา   ไชยา...............