ข้าพเจ้าเป็นคนหนึ่งที่ปรารถนาในธรรมและต้องการธรรมที่เป็นความยั่งยืน เป็นอมตะ อันเป็นธรรมไม่ตาย ก็ปฏิบัติอย่างเคร่งเครียดหรือเรียกว่า เอาชีวิตเข้าแลก แต่สิ่งที่ได้รับนั้นคือ ความเครียด ความหงุดหงิด แต่ข้าพเจ้าก็ไม่เคยละความเพียรที่จะทำจริง เอากันจริงๆ โดยเฉพาะเรื่องของสัจจะแล้วนั้นยอมไม่ได้อย่างเด็ดขาด ยอมตายเสียดีกว่าที่จะยอมเสียสัจจะ การทรงชีวิตอยู่อย่างคนไร้สัจจะแล้วนั้นข้าพเจ้าไม่เคยต้องการและไม่คิดที่จะเป็นอย่างนั้น ข้าพเจ้าไม่เชื่อเรื่องดวงและไม่เชื่อเรื่องของการปฏิบัติอย่างง่ายๆ แล้วจะบรรลุมรรคผล ไม่มีในความคิด มีแต่ความคิดว่า ธรรมต้องแลกด้วยชีวิต และนี่ก็คือุดมคติของข้าพเจ้าที่ยึดเป็นแบบแผนตลอดมา ก็นับตั้งแต่ที่ข้าพเจ้าได้มาอ่านหนังสือแสงทิพย์อริยธรรม ความคิดที่เป็นแบบเดิมก็เปลี่ยนไป ต้องยอมจำนนด้วยเหตุผลที่ลึกซึ้งว่า อย่าพึ่งเชื่ออะไรถ้าไม่ได้ลอง อย่าไปฟังใครเขาพูดถ้าไม่ได้ลองด้วยตัวเอง
          เดิมทีเดียวข้าพเจ้าก็ไม่ได้เชื่อเรื่องแสงทิพย์อริยธรรม แต่ด้วยความที่ข้าพเจ้ามีเหตุผลที่ค้านอยู่ในใจว่า เราไม่ควรที่จะไปปรามาสอะไรถ้าไม่ได้ลอง เราควรลองที่จะทำดูและมันก็ไม่ได้เสียหาย ถ้าคิดว่าจะกลัวตาย ก็พร้อมยอมตายกับธรรมะมานานแล้ว ฉะนั้นคำว่ากลัวในสิ่งต่างๆ ก็ไม่เคยมี มีแต่อย่างเดียวว่าเราต้องเอาธรรมะให้ได้ แม้แต่จะเอาชีวิตเข้าแลกก็ช่างหัวมัน ฉะนั้นข้าพเจ้าจึงลองทำดูตามแบบหนังสือก็คือ
1. บูชาพระรัตนตรัยไหว้พระสวดมนต์แล้ว ขอขมาพระรัตนตรัย
2. เอาจิตจับภาพพระพุทธรูปตามแบบในหนังสือ ข้าพเจ้าก็ปฏิบัติตามหนังสือทุกอย่าง แล้วทำสมาธิปรากฏว่ามีเสียงจากเบื้องบนว่า ลูกจงอย่าติดในหนังสือ จงเชื่อคำของพ่อเดี๋ยวพ่อจะสอนเจ้าเอง แล้วพระองค์ท่านก็สอนว่ากำหนดภาพองค์สมเด็จพระวิสุทธิพุทธรังษีบรมศาสดาไว้ตรงกลางระหว่างคิ้วหรือจุดดวงตาที่สาม แล้วเอาจิตไว้ในพระวรกายองค์สมเด็จพระวิสุทธิพุทธรังสีบรมศาสดาแล้วนั่งภาวนาอยู่ในนั้นด้วยคำว่า นะ โม พุท ธา ยะ อยู่อย่างนั้นจนจิตสงบนิ่งแล้วข้าพเจ้าก็ได้เห็นองค์พระที่ใหญ่ยิ่งมาประทับอยู่ข้างหน้า แล้วพระองค์ท่านก็ ตรัสบอกข้าพเจ้าว่า จงทำใจให้สายเบาๆ แล้วท่านก็เปล่งแสงที่สว่างยิ่งเป็นประกายเพชรมาที่ตัวของข้าพเจ้า มาที่หน้าผากของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าได้สัมผัสในแสงนั้นมันชุ่มชื่น เยือกเย็น แล้วมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก ในเวลาไม่นาน พระองค์ก็ทรงยิ้มบอกว่า เจ้ารับแสงทิพย์อริยธรรมแล้วนะ บัดนี้เจ้าได้บรรลุเป็นพระโสดาบันปัตติผลแล้วนะ ขอให้ลูกอยู่ช่วยงานพ่ออีก 7 ชาตินะ ซึ่งข้าพเจ้าก็คิดว่าอะไรมันง่ายอย่างงี้ เป็นไปได้หรือ พระองค์ท่านก็ทรงตอบว่า ถ้าเจ้าไม่เชื่อก็ลองพิจารณาความรู้สึกของเจ้าในเวลานี้ดูสิว่า เวลานี้มีความรู้สึกยังไง ข้าพเจ้าก็ทำตามพิจารณาความรู้สึกของตัวเองก็สัมผัสได้ถึง ความเยือกเย็น และความเบา ความไม่ประมาทที่มีอยู่ภายในลึกๆ และมีความเคารพต่อพระรัตนตรัยยิ่ง ด้วยเจตนาก็สามารถสัมผัสถึงความรู้สึกที่เปลี่ยนแปลงไปได้ ก็มีความปลื้มปิติในธรรมมาก คิดว่า 100 ชาติก็ยังไหว จึงตอบพระองค์ท่านว่า ครับ และนี่ก็คือจุดเริ่มต้นของข้าพเจ้า กับแสงทิพย์อริยธรรม ภายใต้ความคิดที่เปลี่ยนไปของข้าพเจ้า ความยากเย็นในธรรม เป็นแค่ความปรุงแต่งของข้าพเจ้าเท่านั้น ธรรมไม่ใช่ของยาก การบรรลุก็ไม่ใช่ของยาก แต่มันยากเพราะ เราคิดไปเองว่ามันยาก ของจริงไม่ใช่ของยาก ไม่ใช่อย่างนั้น ชาวไร่ ชาวนาก็คงไม่สามารถบรรลุมรรคผลไปได้ ธรรมะไม่ใช่ของยากแต่เป็นของง่าย และข้าพเจ้าขอปรารถนาทำงานเพื่อพระพุทธศาสนา เพื่อสาธุชนทุกศาสนาได้รับแสงทิพย์อริยทรัพย์ซึ่งเป็นของวิเศษสุด และเป็นของง่ายในการพ้นทุกข์จากวัฏฏะสงสาร เพื่อเป็นพุทธบูชา ธรรมบูชา สังฆบูชา และเพื่อความก้าวหน้าในทางธรรมของข้าพเจ้า เพื่อให้พ้นทุกข์จากการเวียนว่ายตายเกิดและเข้าพระนิพพานโดยทันที